سلام دوستان

(جواب سلام واجبه اگه جواب ندادید خوش به حال منو بد به حال شما)

 

چند روز پیش داشتم برای مرور فیلم خداحافظ رفیقو میدیدم،

یه جاش هست که هربار بش میرسه اشکم در میآد(بنده زیاد گریه او نیستما اما پای این مسائل که میشه نمیدونم دسته خودم نیست به قول یکی از همرزما{نرگسو میگما}:احساسات پاک دخترونه است)

اونجاش که:

جانبازه پیش دوستای شهیدش هست وقتی شهدا میخوان ازش جدا شن با گریه میگه :

منم با خودتون ببرید و...درسته جذام گناه منو گرفته و.....

یکی از این شهدا به قول معروف فرمانده بهش گفت:

جمله بندیش دقیق یادم نمیاد طبق جمله ی معروفم:مفهومی گوش دادم عذر تقصیر

مسلم دلشو داد به حسین و رفت کوفه

دیگه دلی براش نمونده بود که بگیره....

به خودم لرزیدم از این همه آه و ناله شرمنده شدم

از بعضی نامیدیام دلگیر شدم

چون:

اگه منم دلمو داده بودم به مولام صاحب الزمان دیگه دلتنگی چیه؟؟؟؟

نامیدی چیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

کم تحرکی به خاطر بی مسئولیتی برخی مسئولین چیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

یه قسمت دیگه شم همین شهدا رفتن به دیدن جانباز دیگه تو نانوایی:

شهدانو شیطنت خاص خودشون که بنده هم فقط قسمت شیطنتو از شهدا آموختم

بهش گفتن:

چقدر وابسته شدی به مال دنیا و....

جانبازم جواب داد:

هر کی هر چی از خدا میخواست بهش رسید تو شهادت خواستی و من رضای او رو

اینجام یه نیمچه لرزشی گرفتمو مرور کردم بندگیمو..............

 

خدایا!ما را راضی بدار به رضایت


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: شهدا


تاريخ : ۱۳٩٠/٤/۱٩ | ۱٢:۱٦ ‎ب.ظ | نویسنده : مدعی عاشق ولایت | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.